3

Het is weer voorbij die mooie Geefmaand…

Zo, net de Flow Weekly bij de buurmeisjes in de bus gedaan en daarmee mijn laatste geefdaad van de maand gedaan.  Nu ja, de dag is nog jong, wellicht komen er nog wat spontane geefdaden op mijn pad vandaag. Maar we kunnen een eindbalans opmaken want al heb ik bijna iedere dag wel meerdere dingen gegeven, ik hield een lijstje bij van de Geeftopper van de dag.

Mijn collega’s op het werk waren het meest het lijdend voorwerp van mijn Geefdaden. Maar liefst 12 Goede werken heb ik daar verricht. Nu had ik niet verteld dat ik mee ging doen aan de Geefmaand en het grappige is, het is niemand opgevallen dat ik meer gaf dan anders. Misschien kwam het ook wel door het geven van kritiek dat ik niet als een wandelende Geef Goeroe werd beschouwd.

Toen ik voor mijn collega’s ingepakte sinterklaascadeautjes op hun bureau had neergelegd wisten zij direct dat ik dat had gedaan: “Er is er maar één in dit bedrijf van wie dit afkomstig kan zijn.” Toen ik een collega thrillers uit de Little Free Library gaf, kreeg ik van hem ook weer thrillers terug om weer in Little Free Library te plaatsen. Maar ook andere collega’s gingen mij boeken geven voor de LFL , die anderen direct wilden hebben waardoor een soort domino effect op boeken gebied plaatsvond, door het hele bedrijf. Dat was reuze leuk en daar werd iedereen vrolijk van.

Vier keer heb ik de postbode ingeschakeld voor mijn Geeftopper van de dag. En maar liefst 8 keer had mijn Geefdaad met eten of drinken te maken. Ik had ook een reep Tony Chocolony gekocht om weg te geven, helaas is de reep nooit meer uit mijn handen gekomen. Maar nu weet ik in ieder geval hoe zo’n reep smaakt en kan ik bij de Geefmaand november 2015 dit wapen effectief inzetten. Of eerder natuurlijk.

En wat kreeg ik terug van de Geefmaand:

  • Veel blije gezichten en/of bedankjes, (behalve dan bij het geven van kritiek)
  • Een groter gevoel van verbondenheid met mijn medemens, omdat ik mij meer probeerde te verdiepen in wijzen waarop ik mijn medemens kon verblijden met een gift.
  • Door dit grotere gevoel van verbondenheid, voelde ik mij wat minder alleen op deze aardbol. (The power of the present)
  • Ook beleefde ik veel plezier aan het lezen van de Blogs van de Geefmaand en de berichten op Facebook. En ik vond het superleuk als mensen reageerden op mijn Blog. Ook dit gaf een gevoel van verbondenheid met mijn medemens.
Advertenties
8

Ik geef… kritiek

Ik heb deze week kritiek gegeven. Niet 1x, maar toch wel 3x. En niet aan mijn collega’s, maar ik heb kritiek geuit tegen mijn bazen.

Is dit een gift? Ja, denk ik. Dat is een hele grote gift, zeker voor mij. Ik vind het namelijk veel makkelijker om mijn mond te houden als ik zie dat iemand iets niet goed doet. “Dat ziet ie zelf toch ook wel” denk ik dan. “ Laten we het gezellig houden” of “ Op kritiek van mij, zit ie niet te wachten”.  “Als ik er iets van zeg, worden ze misschien wel boos “ Maar op de lange termijn, schiet niemand er iets mee op.

Deze zomer heb ik een workshops Lean gevolgd. En daar leer je dat het goed is, dat als je ziet, dat iets beter geregeld kan worden binnen het bedrijf, dat je dan aan de bel trekt. Direct dient dan het bedrijf plat gelegd te worden. Want: er kan iets op een betere manier geregeld worden en dat verdient aandacht. Je vertelt je punt, er wordt over gepraat en het wordt geregeld. En in het vervolg draait het bedrijf verder met de verbetering die jij hebt aangebracht. Zo verbetert het bedrijf zichzelf constant, met als gevolg dat de processen beter en sneller lopen, de kosten dalen en klanten meer tevreden zijn.

Daarna ging ik ook nog eens naar een verplichte cursus: Zeg wat je ziet. In deze cursus wordt er aandacht gegeven aan het aan de kaak stellen van misstanden en bespreekbaar maken van het maken van fouten binnen de organisatie. Als je iets ziet dat niet helemaal correct is, dan moet je degene die daar verantwoordelijk voor is, direct mee confronteren. Ook als dat een beetje een hufter is, of juist iemand die toch al een beetje zielig is. Je kunt het gewoon niet door de vingers zien. Zeker als het een baas is, die nooit kritiek krijgt dan is het goed om het evenwicht weer te herstellen. Door diegene op zijn fout te wijzen, ziet hij ook weer dat hij niet onfeilbaar is. En zal hij weer wat beter bij de les zijn. En hopelijk ook wat meer begrip tonen aan jou als je weer een fout maakt, want fouten maken we allemaal. Maar het is goed om elkaar hierop te wijzen, en zo zoveel mogelijk fouten in de toekomst te vermijden. En ook bij deze actie is het resultaat een betere organisatie met meer tevreden klanten.

Dus als je wilt dat het bedrijf waar je werkt blijft bestaan, zou ik zeggen: Geef, geef met al je hart, geef kritiek.

15

De eerste week zit erop

De eerste week van de geefmaand zit er weer op. Ik heb nog niet veel op het blog geschreven, maar wel gereageerd op medebloggers. Ik denk dat het leuker is om met elkaar een interactie aan te gaan dan dat iedereen plompverloren iedere dag zijn ding op het blog plaatst. Maar dit jaar doen er zoveel mensen mee dat ik het ook niet helemaal meer kan bijbenen.

Ik probeer in deze maand net even wat meer inspanning te leveren om de dag van mijn medemens wat leuker te maken. Ook al heb ik mijn geefdaad van de dag al vervuld, als ik een kans zie om nog iets voor een ander te doen, loop ik nu net even die extra mijl. Ik weet niet of je het verhaal kent, maar vroeger kon een marcherende soldaat een beroep doen op een burger. De burger diende dan een mijl lang de bepakking van de soldaat te dragen. Op een dag vroeg een marcherende soldaat aan een burger om zijn bepakking over te nemen. Na een mijl wou hij de bepakking weer terug nemen maar de burger liep door met bepakking en zei: De eerste mijl droeg ik omdat het mijn plicht is, de tweede mijl loop ik voor jou.

Deze maand probeer ik ook die extra mijl te lopen, zoals van de week, ik had al netjes voor mijn collega twee thrillers meegenomen naar het werk. Hij had laatst 3 thrillers gekocht en uitgelezen. Ik had gezegd dat in mijn Little Free Library vaak thrillers werden geplaatst. Maar ja, hij is te beroerd, pardon, niet zo energiek, dat hij even langs mijn huis rijdt en gaat kijken in mijn biebje om daar zijn uitgelezen thrillers te ruilen. Daarom heb ik voor hem maar 2 thrillers uitgezocht en meegenomen naar het werk. Hij was er erg blij mee, Nicci French en nog een thriller van een nieuwe schrijver met fantastische kritieken. Om 17.45 kom ik thuis, ik moet om 18.30 weer weg, naar een cursus, en ik bedenk dat morgen mijn moeder jarig is. Maar ik moet nog eten koken en eten en mijn spullen pakken voordat ik naar de cursus ga. Ik ga zaterdag naar mijn moeder toe dus ik hoef geen kaartje te sturen, en  ik heb mijn geefdaad van de dag al vervuld en bovendien heb ik haast. Maar omdat het geefmaand is en ik weet dat mijn moeder het leuk vindt om een kaartje te krijgen, zoek ik snel een kaartje uit, plak er een postzegel op en race naar de brievenbus. Nog voor 18.00 gaat het kaartje op de bus. Daarna snel eten koken en weg. Maar het geeft wel een goed gevoel, dat ik toch die moeite heb genomen om haar dag morgen nog iets te verfraaien.

Dit weekend kwam een suffig bericht op de Facebookpagina van Geefmaand November. Ene Bram reageerde met: Geefmaand, getverderrie. Er kwamen weinig reacties op en dat is waarschijnlijk het beste, maar het leek mij eigenlijk ook wel leuk om die extra mijl voor Bram te lopen. Dus ik haalde mijn Sherlock Holmes hoedje uit de kast en probeerde achter het adres van deze Bram te komen. Dat bleek kinderlijk eenvoudig. Ik had mijn Sherlock-Holmes- hoedje gewoon in de kast kunnen laten liggen. Daarna heb ik een reep chocolade gekocht en een kaartje geschreven met de tekst:

Beste Bram,

We slaan je toch maar niet over met de Geefmaand.

Ervaar de power of the present

Enjoy

Geefmaand November deelnemer de Zinkende Surfer

 

En dit als pakketje naar Bram gestuurd. Waarom de tekst van het kaartje nu weer in het Engels moet weet ik ook niet zo goed. Maar als ik schrijf: ervaar de kracht van het geschenk, dan vindt ik dat klinken als een folder van de Jehovah’s Getuigen. )

3

Een goed begin

Bijdrage van de Zinkende Surfer

In deze Geefmaand probeer ik mij bewust te zijn van mijn mogelijkheid tot het geven aan andere mensen en kijk wat op mijn pad  komt.

De eerste dag ging ik op de fiets naar de markt. En na 5 minuten kreeg ik een prachtige kans. Een Franse toerist op de fiets vroeg naar de weg. Hij pakte de kaart van Nederland erbij en hij wou naar Den Haag. Nu waren wij al in Den Haag maar ik begreep dat hij het Hubertusduin niet als zodanig herkende. Dus wees ik hem in mijn beste Frans de weg naar het Centrum van Den Haag. Hij hoefde alleen maar rechtdoor te fietsen, dat was dus makkelijk.

Maar wacht eens even, was ik hier niet te kort door de bocht gegaan? Ik zette een sprintje in en haalde hem in bij het stoplicht. Bij het doorvragen bleek dat hij wilde shoppen in Den Haag. Dus ik legde uit dat hij op het eind van de weg naar rechts moest gaan. Hij sprintte er weer vandoor toen het stoplicht op groen ging.

Ik had toch het idee, dat ik niet alles uit deze Geefkans had gehaald wat erin zat. Bij een wegomlegging sneed ik een stukje af en ging hem opwachten op het punt waar hij rechtsaf moest slaan. Zwaaiend, fluitend riep ik mijn argeloze toerist. Hij haalde de kaart van Nederland er weer bij en wees weer Den Haag aan. Ja, daar waren we, hij moest alleen nog hier rechtsaf slaan.  Tevreden keek ik hem na toen hij netjes in de door mij aangegeven richting fietste en ik vervolgde mijn weg naar de markt. Geefactie één was hiermee geslaagd.

De weg voerde mij langs het Koorenhuis. En eindelijk was het eens open. Vorig jaar stond ik steeds voor een gesloten deur toen ik daar een uitgestelde koffie wou bestellen. Maar nu zag ik mijn kans schoon. Ik ging naar binnen en zag op een bordje achter de toonbank dat er al 7 uitgestelde koffie waren besteld, 1 uitgestelde thee en 1 uitgestelde koffie verkeerd. Het was duidelijk dat de daklozen het tempo van de geefgrage Hagenaars niet bij konden houden. Ik besloot om dan maar een uitgestelde cappuccino te bestellen. Dan hadden ze wat te kiezen.

Zo bleek een eenvoudig tochtje naar de markt voor een oplettende Gever al twee geefdaden op te leveren.