1

Werk aan de winkel..

1 december is het vandaag en dat betekent het einde van november geefmaand. Op papier. Niemand zegt dat je niet mag blijven geven het hele jaar door. Ik ben in elk geval van plan om ook in de loop van het jaar wat meer bewust ‘te geven’.

De laatste week van november is een beetje aan me voorbij gegaan. Waar ik de vorige weken perfect kon oplijsten hoe ik geefmaand beleefd had kan ik dat vandaag niet. Ik vergat het namelijk op te schrijven. Of het nu gaat om een glimlach, handdruk of goede raad… ’t zijn dingen die je dikwijls snel vergeet. ’t Is allemaal geen erg, ik weet dat ik ook vorige week mijn best deed, dat volstaat.

Wat ik me wel nog heel goed herinner is de middenvinger die ik vanmorgen gaf aan die vervelende chauffeur die kilometers achter me reed met knipperende lichten maar dat telt niet zeker? 😉  Oh ja, ik ging ontbijten met dochter, kookte voor mijn nicht en haar man, maakte foto’s van onze twee kleinste hartediefjes voor hun kerstkaarten, haakte een nieuw en groter lint aan de wanten van kleinzoon, maakte voor iemand tijd vrij die ik eigenlijk niet op overschot had en gaf vandaag nog twee extra troostprijzen bij de give aways voor november geefmaand op mijn blog. Héhé, kon ik uiteindelijk toch nog wat noemen. 🙂

Wat ik onthouden heb over november geefmaand? Dat geven een goed gevoel geeft aan zowel gever als krijger. Gelukkig maken en worden van kleine dingen… het zou vanzelfsprekend moeten zijn bij iedereen, een heel jaar lang. Er is nog werk aan de winkel dus. Afspraak binnen een jaar voor november geefmand 2015!?

Advertenties
3

Even in mijn binnenste kijken…

Hoe de 3de week verlopen is? Awel, moeilijker dan verwacht. Waar ik in het begin van geefmaand vooraf al ideetjes had is het nu meer en meer een ingeving van het moment. Maar hey, geven is geven hé. Bij nader inzien vind ik die ingevingen zelfs menselijker en beter bij me passen dan vooraf bedachte acties.

Geven op zich is niet moeilijk maar wat als mensen het niet willen!? Daar heb ik tot zeer recent nooit bij stilgestaan. Zelfs als iets gratis is wil het nog niet zeggen dat het iedereen aanspreekt hé. Oké, bij het opzetten van een weggeefactie is één persoon genoeg en betekent het doel bereikt. Als ik heel eerlijk in mijn binnenste kijk heb ik het daar wat moeilijk mee. Maakt het me enorm onzeker en dat is zó dom! Ik wil mezelf daarin trainen want ‘k vind het geen mooie kant van mezelf. En is het een schande om toe te geven dat ik blijer word van geefacties waarbij ik echt zeker weet en ervaar dat ik iemand gelukkig maak? Even in je binnenste kijken is ook geven. Waarheid geven aan jezelf en de kans om een beter mens te worden.

Hoe mijn 3de week eruit zag?  Vorige keer eindigde ik met mijn give away die ik op maandag postte op mijn blog.

Op dinsdag gaf ik de oversteekdame een hartelijke en welgemeende dank u bij het oversteken aan de schoolpoort. De vrijwilligers die er alle dagen staan verdienen een dikke pluim en dat niet alleen tijdens geefmaand.

Woensdag ging ik op school helpen met fruit schillen voor de kleutertjes.

Donderdag deed ik een effort in de kringwinkel. Een ingeving van het moment hoor. Ik kocht er iets kleins dat ik bij het buitengaan gewoon terug inleverde.

Vrijdag trakteerde ik dochter op een broodje en hielp ik een vriendin met het kiezen van een nieuwe verfkleur voor haar keuken, ook al had ik er eigenlijk de tijd niet voor.

Op zaterdag maakte ik hopelijk iemand gelukkig in Dongen waar ik vlakbij de Intertoys een zwerfboek (De zigeunermadonna van Santa Montefiore) achterliet. Toen we er na een paar uur terug voorbij wandelden was het boek in elk geval verdwenen.

Zondag bakte ik een taart en haakte ik een hart (recept voor taart en patroon hart binnenkort te lezen op mijn blog) om mee te nemen naar schoonzus.

Gisteren, maandag, nam ik een stuk taart mee voor mijn kinesiste (‘k weet dat ze graag snoept) en zette ik give away 4 online.

1 december zal ik geefmaand afsluiten door de namen bekend te maken van de winnaars van mijn give aways. Hopelijk kan ik voor het zover is deze laatste geefweek in schoonheid afmaken en nog heel veel geven.

0

Week 2…

Verleden jaar deed ik mee maar zonder de intentie om op dagelijkse basis wat te geven. Dit jaar nam ik me voor dat wél te doen. Tot hier toe gaat dat nog goed al zijn de dagen dat ik thuis blijf en overdag niemand zie of hoor niet altijd even makkelijk.

Even in het kort mijn tweede geefweek schetsen.

Maandag zond ik een beterschapskaart naar iemand die ik niet persoonlijk ken en poste ik mijn tweede give away.

Dinsdag waren we naar een rommelmarkt geweest en gingen nog even een zaak binnen voor een koffietje. Het zat er stampende vol maar wij hadden het geluk dat er net een tafeltje voor twee vrijkwam. We zaten er gezellig, de koffie was lekker en waren er met plezier nog een half uurtje langer gebleven. Toch besloten we ons plaats af te staan aan een ouder koppel dat duidelijk gretig op zoek was naar een kopje troost.

Woensdag verstuurde ik zomaar-een-kaart- en- een-groet-post  naar enkele Vlaamse bloggers. Eentje kreeg nog een extraatje in de vorm van een puzzel. Ook belde ik met een vriendin die problemen heeft met haar gezondheid om haar wat mentale steun te verlenen.

Donderdag bood ik een luisterend oor aan voor een vriendin die verzeild was geraakt in een nare vriendinnenkwestie.

Vrijdag maakte ik broodpudding om mee te nemen op familiebezoek.

Zaterdag deed ik zomaar-een-kaart- en- een-groet-post op de bus voor enkele Nederlandse bloggers. Eentje kreeg/krijgt er een extra handgeschreven briefje bij.

Zondag gaf ik mezelf (dat doe ik te weinig, heb voorgenomen om daar deze maand een wekelijkse gewoonte van te maken) een pyjamadag kado.

Vandaag staat give away 3 op de blog. Iedereen mag meedoen!

Een mooi lijstje weer.

4

Over sjaals, koffie, een lach en andere kado’s…

Hoe het komt dat ik geven makkelijker vind dan ontvangen weet ik maar ‘k ga het hier toch niet uit de doeken doen. Wat lezers wel mogen weten is hoe ik de voorbije week november geefmaand heb ingevuld.

Maandag: Over vorige maandag schreef ik al maar die dag heb ik toch nog iets fijns gegeven. Tijdens het wachten tot kleindochter gedaan heeft met turnen speel ik met broer en zusje een spelletje in de cafetaria. Vorige week nodigde ik twee kindjes (die daar wat rondhingen en zich heel duidelijk verveelden) uit om mee te spelen. Hun mama’s waren er ook blij mee.

Dinsdag: Gaf ik mezelf een kado door in te gaan op een uitnodiging van dochter. We gingen op stap met haar beste vriendin die ook haar moeder had meegevraagd. Als ik schrijf dat mijn wangen ’s avonds nog pijn deden van het lachen dan weet je meteen hoe leuk het was.

Woensdag: Ging een moeilijke worden omdat ik de hele dag thuis zou blijven. Toch kon ik die dag uiteindelijk heel wat geven.

– Een vriendin die zich inzet voor de opvang en plaatsing van poezen en honden vroeg of ik een tekst voor haar wilde schrijven over een gevonden poes met een gebroken pootje. Daar heb ik met plezier wat tijd voor gemaakt.

– Om fysieke redenen zal ik het deken (cal 2014) waaraan ik begin dit jaar begon niet kunnen afwerken. Ik besloot er een rolkraag sjaal mee te maken voor dochter. Zij had terloops laten verstaan dat ze op zoek was naar eentje die bij haar nieuwe rode winterjas zou passen. Laten de kleuren van mijn deken in wording dát nu net doen.

– Oh, en in de reacties van mijn vorige post op dit blog las ik ook dat ik met mijn schrijfsel van die dag al zeker één iemand een lach op het gezicht heb gegeven. Zij gaf mij een goed gevoel in de plaats. Fijn toch!?

Donderdag: Als de kindjes in de winkel beginnen zeuren om speelgoed of snoep vangen ze bij mij meestal bot. Donderdag niet. Kleinzoon kreeg het speelgoedje waar hij om zeurde en kreeg er nog een reep chocolade bovenop.

Vrijdag: Gaf ik mijn vriendin haar verjaardagskado en deed er een extra kleinigheid bovenop. In de namiddag trakteerde ik haar nog op koffie met gebak.

Zaterdag: Ook al waren we gehaast, toch assisteerde ik ’s morgens in de supermarkt een mevrouw die om hulp vroeg bij het uitkiezen van een lekker flesje witte wijn om iemand kado te doen. Ik riep er manlief (en zijn expertise over wijn) bij en duidde haar mijn eigen favoriete wijntjes aan.  ’s Namiddags trakteerden we onze Nederandse gasten op een lekker kopje koffie in Antwerpen en namen we hen mee naar een paar leuke plekjes in de stad.

Zondag: Haakte ik een sjaaltje voor mijn kleinste hartedief.

Vandaag: Ben ik net als vorige week te voet naar de kinesiste gewandeld en heb ik iedereen die ik tegenkwam gegroet met een knik, een lach of een goedemorgen. Oh, en ik geef weer wat weg op mijn blog.

3

Het loopt lekker…

Ja hoor, het loopt lekker. Tot hier toe al elke dag wat kunnen geven. ”t Zou maar erg zijn, de maand is nog maar 5 dagen ver!” Ik zie het je al denken en je hebt meer dan gelijk hoor.

Waar waren we gebleven? Oh ja, maandag dus. Die dag gaf ik mijn oude achterbuurvrouw, die altijd wel zin heeft in een praatje, wat van mijn tijd. Tijd die ik eigenlijk niet had. Ik was namelijk op weg naar de kinesiste in het dorp en had uitgerekend dat ik er mits wat doorstappen op 20 minuutjes te voet wel geraakte. Wat wil zeggen zonder enig oponthoud. Na 10 minuutjes vriendelijk te hebben geluisterd naar dingen die ze me een vorige keer eigenlijk al vertelde, heb ik haar toch duidelijk gemaakt dat ik écht wel voort moest maken. Uiteraard kwam ik te laat en zo schonk ik, onvoorzien, mijn kinesiste 10 minuten betaald verlof. 😉

Gisteren, dinsdag, was dochter één van de gelukkige krijgers. Ze had al een poos één van mijn rokjes op het oog en vroeg er dan ook regelmatig naar. Telkens ze het zag zei ze iets in de trant van ‘Dat rokje is toch niks meer voor jou hé mama?’ of ‘Wordt dat niet stilaan wat te krap?’  Zo ook toen ze me gisteren kwam halen en ik nog voor mijn kast stond te kiezen wat ik zou aandoen. ‘Dát rokje doe jij toch niet meer aan hé, dat staat mij echt hoor!’ probeerde ze.  Ze is een rokje rijker.

Een nichtje die sukkelt met haar gezondheid kreeg dan weer een mooie grote bos bloemen mét een uitnodiging om binnenkort samen met haar man de voeten bij ons onder tafel te steken voor een etentje.

Vandaag gaat geven een uitdaging worden, maar dat is voer voor een volgend schrijfsel.

2

We zijn begonnen…

De maand november is nog maar net gestart maar toch ben ik al goed begonnen. Over geduld, een gulle lach en een give away schreef ik al op mijn eigen blog. Maar er was meer.

Een trui voor één van mijn jongens, pannenkoeken voor de hele kroost (met spek en kaas speciaal voor de recente Nederlandse tak van de familie) en een nieuwe haarsnit aan manlief.

Dat laatste mag je letterlijk nemen. Toen ik begon zat hij me wat te jennen. Resultaat…. ongeconcentreerd bracht ik de tondeuse naar zijn hoofd en vergat ik er eerst het kapje op te zetten. Gelukkig was ik vrij snel terug bij de les. Zijn nieuwe coupe heeft voor een paar dagen een… euhm… redelijk kaal plekje bij zijn linker oor. Of telt dat niet mee voor november geefmaand?

4

U doet toch mee?

Bijdrage van Nana

Of ik weer meedoe, was de vraag. Een overbodige vraag want natúúrlijk doe ik dat. Ik schreef het al eerder op mijn blog, geven is eens zo fijn als krijgen.

Wat ik deze editie ga doen zal je hier kunnen volgen. Daar kan je trouwens ook mijn bijdrage van vorig jaar nalezen. Uiteraard zal een wekelijkse update op geefmaand.com niet ontbreken.

Voor mij is dit jaar extra speciaal. Ik gaf mezelf namelijk net zelf een kado in de vorm van een eigen website. Meer dan reden genoeg om anderen ook een plezier te doen. In november zal er elke week iets weggeven worden onder de lezers. Mooi om dit te kunnen doen in de mooiste maand van het jaar. Een maand waarin hopelijk heel veel mensen het fijne van geven zullen ontdekken, herontdekken of zullen helpen verspreiden.

U doet toch ook mee!?