7

Zoontje: prima hulp bij het geven

Ons zoontje is een prima hulp bij het geven van allerlei dingen. Echt makkelijk om in een situatie waarin ik me normaal gesproken ongemakkelijk zou voelen Tobias als soort van “troef” te gebruiken:

  • Toen ik “vreemde mensen” een compliment ging geven gebruikte ik Tobias. “Kijk eens wat een mooie schoenen die mevrouw aanheeft….” is makkelijker dan zélf iemand aanspreken, vind ik.
  • Gisteren had ik koekjes gebakken (overwinning voor mezelf!) en besloot er ook een paar bij de supermarkt langs te brengen… Namens Tobias, want ik voelde me er toch een beetje verlegen bij 😉

Verder gisteren nog een mini-geef-actie: ik was bij de Intratuin en het was mega-druk. Ik ging de kassa-dame helpen door de bordjes alvast door te schuiven naar achteren, zodat de volgende klant de spulletjes er alvast op kon zetten. Het was echt megadruk, met rijen tot achterin de winkel. Ik zag dat ze het echt waardeerde. Het zal wel erg zwaar zijn om op zo’n dag achter de kassa te zitten, het blijft maar doorgaan zonder enige pauze.

3

Weinig geschreven

Ik heb de afgelopen dagen weinig geschreven. Ik was erg moe van het weekendje weg naar mijn schoonmoeder en daarnaast greep het nieuws over de hond van mijn schoonvader me ook meer aan dan ik had verwacht. Ik ben wel verder gegaan met geven, maar heb het niet echt bijgehouden.

Ik merk dat ik er meer voldoening en plezier uithaal om mensen in mijn omgeving iets te geven dan om mensen die ik niet ken te verrassen. Gisteren heb ik samen met mijn zusje oud-hollandse pepernoten gemaakt; ik wil dat recept binnenkort op mijn site plaatsen waar ik een reeks wil maken over sinterklaassnoepgoed en het was al zó lang geleden dat ik ze had gemaakt, dus ik moest er weer even inkomen! Een groot gedeelte heb ik weggegeven. Het was leuk om te maken én om weg te geven.

Verder ben ik nog steeds bezig om vaker ja te zeggen tegen de ideeën van mijn man. Daarom hebben we gisteren een airfryer gekocht. Hartstikke duur, maar hij wilde het al zó lang, dus nu was het tijd om mijn ja te geven.

Heb ik nog meer geef-acties gedaan? Vast wel! Maar ik heb de afgelopen dagen een beetje in een roes geleefd dus sorry, ik weet niet meer precies wat en wanneer.

1

7, 8 en 9 november

De afgelopen dagen heb ik even niks geschreven, omdat ik aan het logeren ben bij mijn schoonmoeder. Maar dat betekent niet dat ik niks heb gegeven…

Op vrijdag heb ik geprobeerd om op elk voorstel van mijn man ja te zeggen. Dit ging goed, tot zekere hoogte. Omdat we een afspraak hadden die niet kon worden verzet moest ik zijn plannen toch even dwarsbomen, helaas.

Op zaterdag heb ik wat random personen geholpen. De deur openhouden, aanbieden om ergens mee te helpen… Gewoon kleine dingetjes.

Vandaag heb ik nog niks gedaan. Ik heb net te horen gekregen dat de hond van mijn schoonvader en zijn nieuwe vrouw is verongelukt. Dus ik voel me even teneergeslagen. Komt nog wel een geefmoment, hoop ik.

3

Samen sporten

Mijn zusje wil graag wat afvallen, maar heeft moeite om ’s avonds naar de sportschool te gaan, en ze gaat niet graag alleen. Ik heb haar nu dus aangeboden om voortaan elke week twee keer samen te gaan sporten. Zelf heb ik er geen problemen mee om alleen te gaan, sterker nog: dan kan ik tenminste na een half uurtje weer weg 😛 (Ik hou niet van sporten!) Maar vanaf nu dus elke week 2 keer een uur aan de bak 😉

1

Gedicht geschreven

Op een site waar ik regelmatig stukjes schrijf heb ik vandaag een gedicht voor iemand geplaatst. Dit was een leuke opdracht waar ik me vanderweek voor had opgegeven. Ik mocht een gedicht schrijven voor iemand die ik voor deze opdracht nog niet kende. Ik hoop dat het gedicht in de smaak viel. 🙂 En het past ook direct leuk bij de geefmaand.

3

Geefmaand in het teken van mijn man

Op basis van de afgelopen dagen heb ik een beslissing genomen: deze geefmaand staat voor mij (vooral) in het teken van mijn man.

Vorig jaar op 2 november ben ik bevallen van een prachtig zoontje waar ik sindsdien helemaal verliefd op ben. Manlief is het afgelopen jaar heel vaak op de tweede plaats gekomen bij mij. Niet goed, ik weet het, maar het gebeurde wél. En nu ik de afgelopen twee dagen wat meer aandacht probeer te hebben voor andermans wensen, met het idee van: dat kan nog van pas komen de komende weken, zie ik steeds meer in dat ik hem heb “verwaarloosd” ten opzichte van mijn zoontje.

Niet alleen zoontje heeft knuffels, aandacht en liefde nodig, maar ook mijn man. Ik wil deze maand dus gebruiken om hem te laten merken dat ik écht wel weet dat hij er óók nog is!

Vanmiddag heb ik dus een reep witte chocolade voor hem meegenomen bij de supermarkt, waar ik vanavond lekker warme witte chocolademelk van ga maken… 🙂