2

Het boemerangeffect

Denk je aan een Geefmaand deel te nemen, wordt ondertussen je eigen brievenbus overspoeld met lieve giften. Kijk nou eens wat er sinds vorige week binnenkwam:

???????????????????????????????

Wat zien wij hier precies? Nou, dit:

Een uitnodiging van Firma Fluitekruid om binnenkort bij haar te komen eten: “Vind je het leuk om ergens tussen sint en kerst een keer te komen eten? Moet je natuurlijk niet weer gaan lopen te leggen te sapvasten!”

Een verrassingspakket van Joke, waaronder een boodschappennetje van een oud t-shirt dat moet zorgen dat ik niet nog een keer mandarijnen over de grond laat rollen. Het pakket is Joke’s bedankje voor mijn deelname aan de geheime actie ‘Haal Joke uit de mineur’, bekokstoofd door een select clubje Geefmaanddeelnemers. Zij werden daartoe aangezet door Joke’s bekentenis: “Waar ik het vooral moeilijk mee had waren al die enthousiaste reacties op de blog, van al die mensen die helemaal gelukkig werden van het geven, ook ineens van alles terug ontvingen enz. Dat wilde ik ook!!!” Zo’n bekentenis blijft tijdens de Geefmaand natuurlijk niet zonder consequenties.

Tijdens de Amnesty-schrijfavond bij Welmoed kreeg ik van haar een roman.

Mijn vader stuurde me decemberzegels omdat hij er bij nader inzien teveel had gekocht.

Van Novembergifts kreeg ik kristalzegels, om door te geven aan mijn broer.

Carolina stuurde me het door haarzelf uitgegeven boek ‘Handboek voor Talent‘ waarmee ik mijn unieke talent kan ontdekken. Ze stuurde me het boek zelfs tweemaal, omdat het de eerste keer niet aankwam. Zit er nu zekers een postbode z’n unieke talent te ontdekken.

3

Samen Amnestybrieven schrijven

Bijdrage van Marije Geeft

Op uitnodiging van Welmoed kwamen vanavond vier Geefmaanddeelnemers samen om brieven te schrijven voor Amnesty International. Welmoed, Brechje, Grietje en ik schreven in totaal zeventien brieven om op te komen voor de rechten van ter dood veroordeelden, onterecht gevangengenomen mensen en slachtoffers van arbeidsuitbuiting en een fabrieksramp. Het was wel wat moeilijk concentreren op de formele Engelse teksten, omdat er tegelijkertijd natuurlijk een boel gekletst moest worden.

IMG_5017

V.l.n.r.: Grietje, Marije, Welmoed en Brechje

IMG_5013En tja, Geefmaanddeelnemers kan je natuurlijk niet zomaar bij elkaar zetten zonder dat er over en weer cadeautjes en lekkernijen worden uitgewisseld. Schotse koekjes, chocoladerepen, snailmailknutselspul, een roman en kinderspeelgoed kwamen op tafel. Overigens liet ondergetekende al in de trein haar sporen na —>

Het was zinvol en gezellig om met jullie samen te komen, dames!

Ook schrijven voor Amnesty?

Ook in de pen klimmen? Op de site van Amnesty vind je voorbeeldbrieven (die met dat icoontje van twee velletjes papier ervoor) die alleen nog maar hoeft over te schrijven.

Een verwante Geefmaand-actie: schrijf online een (gratis) groetenkaartje aan een gewetensgevangene om deze een hart onder de riem te steken; Amnesty zorgt dat je kaartje gedrukt en verzonden wordt.

1

Zutphen jonguh!

Bijdrage van Marije Geeft

– “Waar op de wereld zou je het allerliefst op vakantie naartoe willen?”
– “Zutphen!”
– “Maar als je ook naar Nieuw-Zeeland mocht, of naar een onbewoond eiland, of…”
– “Zutphen!”

Sinds we eens toevallig op een rondreis anderhalf uur in Zutphen strandden is mijn vriend Jurjen daar helemaal lyrisch over. Dus voor zijn verjaardag (en omdat het in november Geefmaand zou zijn) gaf ik hem een weekend in een bed&breakfast cadeau. En dat was afgelopen weekend. Zutphen mocht dan wel Jurjens favoriete bestemming zijn, het b&b had ik geheel naar eigen smaak uitgezocht. Iets knussigs met zelfgemaakte houten meubelen en lemen muren. Gelukkig kon het Jurjen ook uitermate bekoren. Zie maar:

??????????????????????????????? ???????????????????????????????

Het leuke van Jurjen is dat ‘ie, als ‘ie enthousiast is, ‘ie ook echt met de volle honderd procent enthousiast is. Dat maakt geven meteen ook een stuk leuker. Het biologisch-dynamische ontbijt -dat ik zonder blikken of blozen naar binnen schoof omdat ik ooit op een antroposofisch erf woonde- ontlokte bij hem vele juichkreten. Zo was het voor hem verrassend te ontdekken hoe zoet en romig ‘hele melk’ smaakt, niet-gehomogeniseerde en niet-ontroomde melk rechtstreeks van de boer. “Zutphen jonguh!”

Uitgestelde Koffie

Bij het Zutphense Volkshuis bestelde ik een Uitgestelde Koffie: een koffie voor een klant die het niet kan betalen.

???????????????????????????????Ik dacht dat ik daarna geheel ongemerkt een foto had gemaakt van het bord, maar naar de foto kijkende vrees ik dat ik mijn eigen onopvallendheid wat heb onderschat.

Strooien met geluk

En natuurlijk liet ik overal waar we kwamen geluksmagneten los, zoals bij elk restaurantje of lunchtentje waar we naar binnen stapten, maar ook stiekem op de toonbank van een winkeltje en in de fruitmand van de b&b.

Zutphen jonguh…”

Ik was bang dat Zutphen niet aan Jurjens hooggespannen verwachtingen zou kunnen voldoen, maar Zutphen hield dapper stand. Het hele weekend verzuchtte Jurjen gelukzalig bij de mooie en leuke dingen die we tegenkwamen “Zutphen jonguh…”

9

De hongerigen voeden

Bijdrage van Marije Geeft

Ik ontdekte dat deze bijdrage al heel lang als concept in de blogroll stond. Bijna had ik hem gewist, tot ik bedacht dat hij aansluit op mijn geefacties van komend weekend, wanneer ik weer op dezelfde plek in Nijmegen Lent ben.

Meebouwen aan ecologische woongemeenschap Iewan

In de loop van volgend jaar verruil ik mijn Rotterdamse betonnen bunker (waar ik het overigens prima naar mijn zin heb, daar niet van) voor een ecologische woongemeenschap in het groen. Die woongemeenschap moet nog wel even gebouwd worden. Vijf dagen per week werken professionele bouwvakkers zij aan zij met de toekomstig bewoners en vele bouwvrijwilligers aan dit ambitieuze stroleembouwproject bij het Nijmeegse Lent.

Het project heeft de raadselachtige naam ‘Iewan’. Zo’n 40 volwassenen en 10 kinderen komen er te wonen. Er is plek voor alleenstaanden, stelletjes, woongroepen (waaronder een jongerenwoongroep), gezinnen en eenoudergezinnen, en twee woningen zijn geschikt voor senioren. Energie gaan we opwekken met zonnepanelen en we zuiveren ons afvalwater met een groot rietfilter in de permacultuurtuin. Dat water kan dan weer gebruikt worden om de wc’s door te spoelen. Regenwater wordt opgevangen om de wasmachines op te draaien, en het gemeenschappelijke gebouw krijgt een groen dak. In de voko kunnen we tegen inkoopsprijs biologische producten afnemen. Parkeerplekken hebben we bijna niet nodig, omdat slechts enkele huishoudens een auto hebben.

Zo komt Iewan er uit te zien

Bouwvakkerslunches

Iedere bewoner werkt in 2014 minimaal 15 dagen mee op de bouwplaats. Omdat het me niet lukt om enthousiasme voor de dag te leggen om strobalen te sjouwen of leem op de muren te smeren werp ik me steeds op als kok. Niets zo dankbaar als een troep hongerige bouwers van een stevige lunch te voorzien.

0IMG_3303

Bouwvakkersselfie

Zo ook op zaterdag 15 november (en komende zaterdag en zondag weer). Op die bewuste dag werd er naast het gewone bouwwerk een workshop leemstucen op de bouwplaats georganiseerd, dus er vielen lekker wat monden te voeden. Een eerste blik op het biologische groentepakket dat wekelijks wordt geleverd stemde niet erg hoopvol: bieten, pastinaak, groene kool, groenlof en rode ui. Medekok Karlien en ik besloten wat we zouden koken (bietensoep, pastinaakzonnebloempitspread en groenlofsalade met fruit), en toen fietste ik nog snel naar de supermarkt voor wat extra ingredienten.

Rollende mandarijnen

IMG_3233

In de pipokeuken (een foto van de zomer, ’t is nu geen blotebenen en -armenweer meer)

De mandarijnen bleken in de aanbieding. Ik gooide vijf kilo losse mandarijnen in mijn boodschappenmandje. Dat zou mijn gift van vandaag zijn. We bieden bijna nooit fruit aan, omdat dat te zwaar op het budget drukt, maar de bouwers vragen er wel soms naar. De caissière slaakte een diepe zucht toen ik de mandarijnen op de loopband uitrolde en begon demonstratief onder de counter te zoeken. “Wilt u ze de volgende keer alstublieft in een zakje doen?” Ik stamelde iets over het milieu en wierp de boodschappen in mijn rugzak.

Toen ik mijn fiets weer bij de tot keuken omgebouwde pipokeet stalde hoorde ik een paar zachte plofjes. Er lagen drie mandarijnen bij mijn voeten. Snel inspecteerde ik mijn rugzak. De rits was opengegaan, en het zag er naar uit dat ik ook onderweg flink met mandarijnen had gestrooid. Voorzichtig begon ik mijn mening ten opzichte van plastic zakjes bij te stellen. Gelukkig waren er nog genoeg mandarijnen om een schaal te vullen.

Verder aan de lunchbereiding.

???????????????????????????????

Mandarijnen bij de koffie

Burgers en buitenlui

“Eten we dan geen broccoliburgers?” vroeg toekomstig buurman Jelmer, die eerder een burgerlunch bij me had gegeten, aan medekok Karlien. Toen zij dat doorbriefte wierp ik een blik op de bak met daarin het smeersel-in-wording. Zou ik dat nog kunnen omvormen tot burgers? Dat zou wel een boel extra werk zijn, en de lunch moest over drie kwartier op tafel… Ach wat, het is Geefmaand! Ik gooide er havervlokken en nog wat extra ingredienten doorheen, en begon ballen te rollen. Ziezo, een schaal pastinaak-wittebonen-zonnebloempitburgers. Ik maakte er een sausje bij op basis van sojaroom en knoflook. “Ze zijn nog lekkerder dan de broccoliburgers!” meende de bouwende buurman.

Strooien met geluk

Ik strooide niet alleen met mandarijnen (die overigens schoon op gingen). Natuurlijk kon ik de bouwplaats niet verlaten voor ik her en der wat geluksmagneten in jaszakken en tassen had laten glijden. Ook tijdens de heenreis verspreidde ik al een boel magneten.

Meer weten over Iewan?

De website van Iewan vind je hier, en dit is de facebookpagina.

Lijkt het je leuk ook eens te komen helpen op de bouwplaats, om zo in de praktijk stroleembouw in de vingers te krijgen? Kijk dan hier naar de mogelijkheden. Gewoon eens een kijkje komen nemen? De volgende open dag vindt plaats op zaterdag 6 december.

7

Dag 19: Kaartjes

Bijdrage van Marije Geeft

???????????????????????????????

Een hele stapel kaarten ging er gisteren op de bus, al dan niet vergezeld van extra presentjes.

Een toekomstige buurman met burn out-klachten krijgt een geluksmagneet en een reep biologische chocola. Een nog niet nader te noemen vriendin die hier meeleest krijgt iets waarnaar ze al hintte, en een dame die gisteren werd geopereerd en daar doodsbang voor was ontvangt een beterschapskaartje.

Om het stapeltje te vergroten bezocht ik een paar sites van initiatieven die bemiddelen in adressen van jarigen, zieken, lammen en blinden. Zo kon er ook een verjaardagskaart naar de 6-jarige Lieke, eentje naar een jarige postbode die volgens een collega zelf ook wel eens een brievenbus vol kaarten verdiende, eentje naar een jarig meisje met een boel chronische ziektes, en eentje naar een Belgische opa en oma die 60 jaar getrouwd zijn.

Wil jij ook eens een onbekende met een kaartje een hart onder de riem steken? Dan kan je terecht bij de volgende initiatieven:

Post voor Kanjers
http://postvoorkanjers.nl
De Kanjers van post voor Kanjers hebben allemaal een ernstige ziekte, bijvoorbeeld kanker, een stofwisselingsziekte of een spierziekte. Schrijf je in voor kaartenlijst om 1 kaart per week, 1 kaart per 2 weken, of 1 kaart per maand te versturen. Je krijgt dan met regelmaat een naam en adres toegemaild. Kies voor de kinderlijst of de volwassenenlijst.

Stichting Postvriend
www.postvriend.nl
Postvriend is een initiatief om de eenzaamheid in onze samenleving te verkleinen door het versturen van kaarten en brieven aan mensen die last hebben van eenzaamheidsgevoelens, bijvoorbeeld doordat ze door een ziekte niet meer aan het normale leven kunnen deelnemen. De initiatiefneemster is al vele jaren chronisch ziek (waarvan enkele jaren huisgebonden) en heeft zelf de kracht van een vriendelijk kaartje op de deurmat al vaak mogen ervaren. Je kunt je aanmelden om eenmalig een kaart of brief te versturen, of om een postvriendschap met iemand op te starten.

Wenskaarten versturen
www.facebook.com/groups/kaarten.sturen
Een facebookgroep waar regelmatig oproepen in worden gepost om iemand een hart onder de riem te kunnen steken. Het gaat bijvoorbeeld om kinderen of volwassenen die in het ziekenhuis zijn opgenomen, of jarige kinderen uit (contact)arme gezinnen.

Ik stuur je een kaartje
www.facebook.com/groups/493423634125821
Een andere facebookgroep waar oproepen in gepost worden om mensen een kaartje te sturen. En als je verbaasd denkt “He, ik zie steeds de naam Marije Braakman op de header,” bedenk je dan hoe verbaasd ik zelf was toen ik een foto van mijn eigen post (gemaakt voor een blogartikel) ontdekte in die facebookgroep.

Knuffel in een envelop
www.facebook.com/knuffelineenenvelop
De initiatiefneemster van deze facebookgroep kreeg in een moeilijke periode regelmatig een kaartje in de bus. Dit heeft haar erg goed gedaan, en nu wil ze iets terugdoen. Via haar initiatief kan je een kaartje sturen aan mensen die een bemoediging kunnen gebruiken. Er worden contacten gelegd met bejaardentehuizen en asielzoekerscentra.

Postmaatjes
http://eefies.nl/?page_id=114
Veel oudere mensen vinden het bestaan soms best eenzaam, zomaar een kaartje of brief kan hierin, al is het even, verandering brengen. Wie het leuk lijkt om te corresponderen met een oudere in een verzorgings- of verplegingstehuis kan terecht bij Eefies. Je kan een correspontentie opstarten of eenmalig iets sturen.

15

Strooien met geluk

Bijdrage van Marije Geeft

De mensen die mijn blogs al langer volgen kennen ze, mijn geluksmagneten (zie hier en hier). Speciaal bedoeld om het geluk naar je toe te trekken. Maar ze kunnen ook gewoon op de koelkast.

Van de magneten die ik in mei maakte had ik er nog een heleboel over. Ze kregen een jasje en een labeltje, en achterop het labeltje zette ik een Geefmaand-tekstje.

???????????????????????????????

Ideaal om de komende dagen achtergelaten te worden in de trein (ik reis morgen naar Leiden en Nijmegen), in de bus, op de bouwplaats waar ik zaterdag werk, op andere openbare plekken en in willekeurige jaszakken.

12

Dag 13: Bittere chocola

Bijdrage van Marije Geeft

Een geefactie staat of valt met de beschikbaarheid van gewillige ontvangers.
???????????????????????????????Vandaag zou ik een cursus Epilepsie hebben, samen met collega’s van andere locaties die ook hun bevoegd- en bekwaamheidspapiertje nog moeten halen. Om de vier uur durende zit luister bij te zetten fietste ik op de heenweg langs een ambachtelijke bonbonmakerij. Chocolade maakt alles goed, dacht ik.

De twee bordjes met zoetigheid bleven gedurende die vier uur onaangeroerd. Alleen de docente nam er iets af, toen ik haar in de pauze vrij demonstratief een bordje onder de neus duwde. De rest wilde niet.

Wat beteuterd pakte ik aan het eind van de middag alles maar weer in.

Gelukkig is mijn vriend dol op marsepein en pindarotsjes. Terwijl ik dit typ stort hij zich overdreven kreunend van genot op de marsepein.