3

Einde van de geefmaand

De weken vliegen voorbij, de maanden ook. November is alweer ten einde.

Helaas heb ik niet dagelijks iets kunnen geven. Niet bewust tenminste. Vanwege mijn extreme vermoeidheid. Inmiddels is duidelijk dat mijn lichaam echt bekaf was. Ik had een virus wat de kop opsteekt als je weerstand minder wordt. En een psychische klap n.a.v. iets waarvan ik dacht dat niet veel impact had. Inmiddels heb ik medicijnen ervoor en ik voel me opknappen.

De dagen dat ik moe was dacht ik goed aan mezelf. Op jullie aanraden verwende ik mezelf. Ik kocht een tijdschriftenbon van 10 euro bij Kruidvat en koos een abonnement op de Knipmode op. 5 nummers vallen volgend jaar in de brievenbus (normaal 7.45 per stuk). Na een bezoek aan het ziekenhuis ging ik een stad in waar ik normaal nooit shop. Ik slaagde lekker in de kringloop en in die stad. Ik had toen gelukkig een redelijke dag, daarom hield ik het een paar uurtjes uit in de stad. Ik genoot, in het bijzonder omdat ik zo goed slaagde! Ik deed rustig aan. Ging zitten en snackte even lekker.

En het rare is dat ik er nooit aan gedacht had om naar die kringloop te gaan. Als ik niet de snelste route naar huis kies (die langs de Action gaat), dan kan ik deze route nemen en een half uurtje in de kringloop doorbrengen. Toch maar eens vaker doen.

Geld uitgeven geeft soms een lekker gevoel;) Helemaal als je veel krijgt voor weinig geld.

1. Kindernaaimachine, ter decoratie, 2. oude Knipmode en een boek van W.G. van der Hulst 3. Leuke kussens, notitieboekjes, garen en eindelijk een leuke, handige en betaalbare tas.

Vrijdagmiddag kwam mijn nichtje (6) langs. Ik had haar totaal niet verwacht. Ik liet haar spelen met het speelgoed wat ze koos. Toen las ik haar het boek van Sint Nicolaas voor. Van W.G. vd Hulst. (oranje boek van de 2e foto) Ze genoot en baalde dat ik even pauze moest nemen. We deden nog een spelletje en namen wat chocolade. (ze is daar net zo dol op als ikzelf)

Zaterdag wilde ik eigenlijk mijn winterdorpje met trein en huisjes maken. Maar meneer wilde naar de Makro. En hij wilde eerst mij wel even helpen met mijn dorpje. Twee dingen op 1 dag lukt ons/mij niet. Dus ik koos voor de Makro mijn man. Die werd gebeld door een buurman met verwarmingsproblemen, dus die ging hij eerst helpen.

Zondag gaf ik aandacht aan de mensen die me lief zijn. Ik verklapte mijn neefje (4) dat ik hem deze week op ging halen om iets moois bij mij thuis te bekijken. Gelijk een stok achter de deur voor mij om mijn winterdorpje op te zetten. Hij genoot vorig jaar zo van de trein. Op een gegeven moment belde zijn moeder hem en vroeg hij mij aan de telefoon “tante, doe even de trein aan”.

Ik zag op het verlanglijstje van iemand die ik niet getrokken heb iets staan wat ik nutteloos heb liggen. Ik schreef een gedichtje over opruimpiet en pakte het in. Ik streepte het digitaal door op haar lijstje. (ik bedenk me nu pas dat dat ook geven is)

Ik bedacht mijn surprise en kocht er de spullen alvast voor. Vorig jaar maakte ik iets ingewikkelds/tijdrovends, dit jaar kies ik voor iets heel makkelijks, maar wel iets leuks. Het gedicht maakte ik ook alvast. Nu nog de cadeautjes kopen.

Voor het lootje wat mijn man getrokken had ging ik op zoek naar spullen en ideeën.

Een oud-collega verraste me door meer hulp te bieden als ik haar vroeg. Ik ben haar oprecht dankbaar hiervoor.

In de Makro kocht ik wat doosjes chocolade. Om uit te delen of om iemand mee te verassen. Ok, ze kostten maar 52 cent, waren tot vandaag houdbaar, maar wat maakt dat uit;) (nu maar hopen dat de ontvangers hier niet meelezen)

Ik maakte een beginnetje met mijn nieuwe kussenhoes. De rode bollen garen op de foto.

Ik bracht de dagboekjes van de kerk rond. Had een afzegging. Maar gelukkig hoorde ik gister van mijn hulpbezorger dat zij er nog eentje extra had verkocht. Ook weer opgelost. Nog een 3 boekjes rondbrengen…

Op de dagen dat ik extreem moe was, probeerde ik zo goed als mogelijk mijn werk te doen en te koken. Toch in beweging blijven en wat nuttigs doen.

Ondertussen ruimde ik thuis nog wat op. Om meneer te verrassen.

2

Artikel tijdschrift Eva

Hierbij het artikel uit het tijdschrift Eva (van de Evangelische Omroep).

Op de kring (van de kerk) legde ik uit dat de geefmaand is ontstaan vanuit het boek 29 gifts. En iemand herinnerde haar dit artikel, scande het en mailde het naar me.

Wel grappig dat ze de niet christelijke achtergrond van het boek buiten beschouwing laten.

Geefmaand Eva plaatje 1 Geefmaand Eva plaatje 2

5

Moe

Tja, niet van het geven hoor, maar ik ben gewoon heel moe. Het ging juist wat beter, maar nu helaas niet meer. Genoeg geklaagd, op naar mijn verhaal.

Op het schoolplein (na schooltijd) zaten 2 jongens. “Wil jij onze bal pakken?” “Nee, sorry”, ik fietste er langs, maar ik was te moe. Ineens schoot het tot me door, geefmaand! Maar nee, ik was al te laat om te koken en ik deed het niet.”

In het begin van de maand stond ik op de bazar van de kerk. Ik schonk het te koop aangeboden speelgoed. En een dag later mijn tijd. Een praatje met deze en gene, etc. Een gezellige dag, met een goede opbrengst.

Ik ruimde regelmatig kleine stukjes in het huis op. Omdat ik weet dat manlief het waardeert. Ik ging weer aan de slag met de inrichting van het ene lege kamertje in huis. Ik vroeg kleurstalen op, later nog eens, want de kleuren stonden me toch niet helemaal aan. Later kookte ik lekkere pudding voor manlief. We hebben er beiden heerlijk van genoten.

20141103_141315[1]

Laatst logeerde een nichtje bij me. Ze had van mijn Hama kralen (zeer geliefd spul bij nichtjes en neefjes, kralen en veel verschillende platen op rommelmarkten en kringlopen op de kop getikt) wat moois gemaakt. Toen ik iets had om te strijken, streek ik dit meteen mee. Samen met iets wat was blijven liggen bracht ik het bij haar.

20141113_114926[1]

Ik deed vrijwilligerswerk. Vergaderde, bracht er spullen voor rond. Telefoneerde en regelde zaken. Gelukkig kreeg ik weer hulp van mijn trouwe helpsters.

Ik sprak over de geefmaand op een Kringavond van de kerk over christelijke levensstijl (waarbij wij de leiding hadden). Stak in de voorbereiding behoorlijk wat tijd. Ik wil het dan wel goed doen en het gaat mij stukken makkelijker af als manlief.

Ik maakte de kleuterjufs van de basisschool achter ons blij met 2 zakken lege smartiekokers. En een zakje grote wokkels van pasta, die wij niet lekker vinden. Kunnen zij mooi verven.

20141113_112820[1]

Ik zocht wat tijdschriften bij elkaar en bracht die naar een schoonzus en zwager.

Mijn klanten krijgen een cadeautje bij hun bestelling. En de gratis workshop die ik had beloofd, ga ik dit weekend uitwerken. Maandag komt iemand hem betaald doen en daarna geef ik hem weg aan een ander (groepje). Ik zei ja tegen een workshop (met slechts 3 personen en veel til en sjouw werk om alles klaar te zetten) terwijl ik eigenlijk er geen tijd voor had. Ik kreeg er gelijk iets voor terug. Een paar uur later appte ze dat het niet doorging.

Ik groette extra veel mensen met een glimlach. Volgde de geefmaand op Facebook.

En toch. Veel geefdaden zou ik normaal ook doen. Ik ben wel wat bewuster als vorig jaar, maar het kan beter.

Het lukt me niet dagelijks om iets te geven. Ik kan natuurlijk achteraf wel iets bedenken, maar dat zou ik niet meer doen.

Ehhh, ik moet nog even langs mijn tante. Iets brengen en haar gelijk helpen om een shawl (van netgaren, Action) op te zetten. Ze kreeg het zelf niet voor elkaar. En zelf mij lukt het, dus daar ga ik haar bij helpen.

En nog even mijn fiets omruilen voor die van schoonzus. Morgen heb ik de hele dag de oppas (13 maanden) en daar wil ik wel even mee gaan fietsen.

1

Dag 1 en 2

Zaterdag. We gingen naar een oldtimer meeting en ik was van plan om manlief zijn gang te laten gaan en hem niet te pushen. Het was prachtig weer. Winterjas aan, sjaal om en kap open (niet op de snelweg hoor!). Het was er gezellig. Ik had mijn koffiebonnetje nog. Ik drink geen koffie, dus ik gaf hem weg. Achteraf gezien aan de verkeerde (ook die had hem verdiend hoor, maar een ander misschien nog meer). Ik had meer kunnen doen…

20141101_131827[1] 20141101_131931[1]

Er stonden zulke mooie auto’s.

Op een gegeven moment ‘ging mijn lichtje uit’ en vertrokken we naar een dorp in de buurt om even te shoppen. Ik moest nodig nieuwe schoenen en ik wist dat die schoenwinkel wel een paar voor me had.

Ineens begreep ik dat we niet om 5 uur thuis zouden zijn, maar dat manlief uit eten wilde. Snel schakelde ik om, werd niet kwaad (dan had ik ’s ochtends eerst de boodschappen willen doen) en belde mijn moeder die zo lief was om brood en eten voor zondag te kopen.

Ik genoot van het uit eten zijn. Het was heel lekker en zo’n dagje weg voelde als een nachtje weg. De vakantie was er deze zomer weer bij ingeschoten (ik kan niet tegen warm weer en dan was er weer dit en dan weer dat, zo vloog de zomer voorbij) en een nachtje weg lukte steeds niet i.v.m. drukte op het werk.

We waren net op tijd in het restaurant, na onze werden de gasten die niet hadden gereserveerd weggestuurd omdat er geen plek meer was.

Zondag. Nu kan ik zeggen dat ik mijn geld in de collectezak stopte, maar dat is flauw. Ik zou immers bewuster gaan geven deze maand.

Ik liet nichtje heerlijk voorlezen, wel 5 bladzijdes lang. Ze zit net in groep 3 en is zo trots als een pauw. Maar dat had ik haar normaal ook laten doen.

We gingen naar mijn beppe en opa. Maar ook dat doen we vaker.

Oef, oef. Ineens zag ik ze liggen. De 2 Elseviers die we allebei uit hadden. Ik plakte er een post-it op ‘voor de leestafel’ en gooide ze bij de dokterspost door de brievenbus. Dat lag mooi op onze route.

Missie volbracht.

7

Een tweede maand vol geven

Bijdrage van Margrietpostbaarssen

Vorig jaar deed ik mee aan de geefmaand. Het was ontzettend leuk. Heel eerlijk gezegd… ik genoot van de berichtjes, van de ideeën van anderen, van de foto’s en verhalen.

Soms deed ik heel bewust een geefdaad, soms moest ik echt denken: wat heb ik vandaag gegeven?

Dit jaar wil ik er wat bewuster mee omgaan. Omdat ik niet veel mensen zie, moet ik echt dingen bedenken om te geven. Maar het gaat lukken. Een aantal ideeën heb ik al weer paraat. En verder zie ik wat er op mijn pad komt of op welke ideeën jullie mij brengen.

Ik ga een gratis workshop geven en ik moet nodig mensen wat kaartjes sturen….. Even wachten totdat het november is.

Ik wens jullie een gezellige geefmaand toe.