Einde van de geefmaand

De weken vliegen voorbij, de maanden ook. November is alweer ten einde.

Helaas heb ik niet dagelijks iets kunnen geven. Niet bewust tenminste. Vanwege mijn extreme vermoeidheid. Inmiddels is duidelijk dat mijn lichaam echt bekaf was. Ik had een virus wat de kop opsteekt als je weerstand minder wordt. En een psychische klap n.a.v. iets waarvan ik dacht dat niet veel impact had. Inmiddels heb ik medicijnen ervoor en ik voel me opknappen.

De dagen dat ik moe was dacht ik goed aan mezelf. Op jullie aanraden verwende ik mezelf. Ik kocht een tijdschriftenbon van 10 euro bij Kruidvat en koos een abonnement op de Knipmode op. 5 nummers vallen volgend jaar in de brievenbus (normaal 7.45 per stuk). Na een bezoek aan het ziekenhuis ging ik een stad in waar ik normaal nooit shop. Ik slaagde lekker in de kringloop en in die stad. Ik had toen gelukkig een redelijke dag, daarom hield ik het een paar uurtjes uit in de stad. Ik genoot, in het bijzonder omdat ik zo goed slaagde! Ik deed rustig aan. Ging zitten en snackte even lekker.

En het rare is dat ik er nooit aan gedacht had om naar die kringloop te gaan. Als ik niet de snelste route naar huis kies (die langs de Action gaat), dan kan ik deze route nemen en een half uurtje in de kringloop doorbrengen. Toch maar eens vaker doen.

Geld uitgeven geeft soms een lekker gevoel;) Helemaal als je veel krijgt voor weinig geld.

1. Kindernaaimachine, ter decoratie, 2. oude Knipmode en een boek van W.G. van der Hulst 3. Leuke kussens, notitieboekjes, garen en eindelijk een leuke, handige en betaalbare tas.

Vrijdagmiddag kwam mijn nichtje (6) langs. Ik had haar totaal niet verwacht. Ik liet haar spelen met het speelgoed wat ze koos. Toen las ik haar het boek van Sint Nicolaas voor. Van W.G. vd Hulst. (oranje boek van de 2e foto) Ze genoot en baalde dat ik even pauze moest nemen. We deden nog een spelletje en namen wat chocolade. (ze is daar net zo dol op als ikzelf)

Zaterdag wilde ik eigenlijk mijn winterdorpje met trein en huisjes maken. Maar meneer wilde naar de Makro. En hij wilde eerst mij wel even helpen met mijn dorpje. Twee dingen op 1 dag lukt ons/mij niet. Dus ik koos voor de Makro mijn man. Die werd gebeld door een buurman met verwarmingsproblemen, dus die ging hij eerst helpen.

Zondag gaf ik aandacht aan de mensen die me lief zijn. Ik verklapte mijn neefje (4) dat ik hem deze week op ging halen om iets moois bij mij thuis te bekijken. Gelijk een stok achter de deur voor mij om mijn winterdorpje op te zetten. Hij genoot vorig jaar zo van de trein. Op een gegeven moment belde zijn moeder hem en vroeg hij mij aan de telefoon “tante, doe even de trein aan”.

Ik zag op het verlanglijstje van iemand die ik niet getrokken heb iets staan wat ik nutteloos heb liggen. Ik schreef een gedichtje over opruimpiet en pakte het in. Ik streepte het digitaal door op haar lijstje. (ik bedenk me nu pas dat dat ook geven is)

Ik bedacht mijn surprise en kocht er de spullen alvast voor. Vorig jaar maakte ik iets ingewikkelds/tijdrovends, dit jaar kies ik voor iets heel makkelijks, maar wel iets leuks. Het gedicht maakte ik ook alvast. Nu nog de cadeautjes kopen.

Voor het lootje wat mijn man getrokken had ging ik op zoek naar spullen en ideeën.

Een oud-collega verraste me door meer hulp te bieden als ik haar vroeg. Ik ben haar oprecht dankbaar hiervoor.

In de Makro kocht ik wat doosjes chocolade. Om uit te delen of om iemand mee te verassen. Ok, ze kostten maar 52 cent, waren tot vandaag houdbaar, maar wat maakt dat uit;) (nu maar hopen dat de ontvangers hier niet meelezen)

Ik maakte een beginnetje met mijn nieuwe kussenhoes. De rode bollen garen op de foto.

Ik bracht de dagboekjes van de kerk rond. Had een afzegging. Maar gelukkig hoorde ik gister van mijn hulpbezorger dat zij er nog eentje extra had verkocht. Ook weer opgelost. Nog een 3 boekjes rondbrengen…

Op de dagen dat ik extreem moe was, probeerde ik zo goed als mogelijk mijn werk te doen en te koken. Toch in beweging blijven en wat nuttigs doen.

Ondertussen ruimde ik thuis nog wat op. Om meneer te verrassen.

Advertenties

3 gedachtes over “Einde van de geefmaand

  1. Tjonge, wat vervelend om te lezen dat de extreme vermoeidheid bleef aanhouden. Ik hoop dat je door de medicijnen snel gaat opknappen. Leuke kringloopvondsten, en al met al toch weer een indrukwekkende lijst met geefdaden!

    Like

  2. Tjonge, wat vervelend om te lezen dat de extreme vermoeidheid bleef aanhouden. Ik hoop dat je door de medicijnen snel gaat opknappen. Leuke kringloopvondsen, en al met al toch weer een indrukwekkende lijst met geefdaden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s