De hongerigen voeden

Bijdrage van Marije Geeft

Ik ontdekte dat deze bijdrage al heel lang als concept in de blogroll stond. Bijna had ik hem gewist, tot ik bedacht dat hij aansluit op mijn geefacties van komend weekend, wanneer ik weer op dezelfde plek in Nijmegen Lent ben.

Meebouwen aan ecologische woongemeenschap Iewan

In de loop van volgend jaar verruil ik mijn Rotterdamse betonnen bunker (waar ik het overigens prima naar mijn zin heb, daar niet van) voor een ecologische woongemeenschap in het groen. Die woongemeenschap moet nog wel even gebouwd worden. Vijf dagen per week werken professionele bouwvakkers zij aan zij met de toekomstig bewoners en vele bouwvrijwilligers aan dit ambitieuze stroleembouwproject bij het Nijmeegse Lent.

Het project heeft de raadselachtige naam ‘Iewan’. Zo’n 40 volwassenen en 10 kinderen komen er te wonen. Er is plek voor alleenstaanden, stelletjes, woongroepen (waaronder een jongerenwoongroep), gezinnen en eenoudergezinnen, en twee woningen zijn geschikt voor senioren. Energie gaan we opwekken met zonnepanelen en we zuiveren ons afvalwater met een groot rietfilter in de permacultuurtuin. Dat water kan dan weer gebruikt worden om de wc’s door te spoelen. Regenwater wordt opgevangen om de wasmachines op te draaien, en het gemeenschappelijke gebouw krijgt een groen dak. In de voko kunnen we tegen inkoopsprijs biologische producten afnemen. Parkeerplekken hebben we bijna niet nodig, omdat slechts enkele huishoudens een auto hebben.

Zo komt Iewan er uit te zien

Bouwvakkerslunches

Iedere bewoner werkt in 2014 minimaal 15 dagen mee op de bouwplaats. Omdat het me niet lukt om enthousiasme voor de dag te leggen om strobalen te sjouwen of leem op de muren te smeren werp ik me steeds op als kok. Niets zo dankbaar als een troep hongerige bouwers van een stevige lunch te voorzien.

0IMG_3303

Bouwvakkersselfie

Zo ook op zaterdag 15 november (en komende zaterdag en zondag weer). Op die bewuste dag werd er naast het gewone bouwwerk een workshop leemstucen op de bouwplaats georganiseerd, dus er vielen lekker wat monden te voeden. Een eerste blik op het biologische groentepakket dat wekelijks wordt geleverd stemde niet erg hoopvol: bieten, pastinaak, groene kool, groenlof en rode ui. Medekok Karlien en ik besloten wat we zouden koken (bietensoep, pastinaakzonnebloempitspread en groenlofsalade met fruit), en toen fietste ik nog snel naar de supermarkt voor wat extra ingredienten.

Rollende mandarijnen

IMG_3233

In de pipokeuken (een foto van de zomer, ’t is nu geen blotebenen en -armenweer meer)

De mandarijnen bleken in de aanbieding. Ik gooide vijf kilo losse mandarijnen in mijn boodschappenmandje. Dat zou mijn gift van vandaag zijn. We bieden bijna nooit fruit aan, omdat dat te zwaar op het budget drukt, maar de bouwers vragen er wel soms naar. De caissière slaakte een diepe zucht toen ik de mandarijnen op de loopband uitrolde en begon demonstratief onder de counter te zoeken. “Wilt u ze de volgende keer alstublieft in een zakje doen?” Ik stamelde iets over het milieu en wierp de boodschappen in mijn rugzak.

Toen ik mijn fiets weer bij de tot keuken omgebouwde pipokeet stalde hoorde ik een paar zachte plofjes. Er lagen drie mandarijnen bij mijn voeten. Snel inspecteerde ik mijn rugzak. De rits was opengegaan, en het zag er naar uit dat ik ook onderweg flink met mandarijnen had gestrooid. Voorzichtig begon ik mijn mening ten opzichte van plastic zakjes bij te stellen. Gelukkig waren er nog genoeg mandarijnen om een schaal te vullen.

Verder aan de lunchbereiding.

???????????????????????????????

Mandarijnen bij de koffie

Burgers en buitenlui

“Eten we dan geen broccoliburgers?” vroeg toekomstig buurman Jelmer, die eerder een burgerlunch bij me had gegeten, aan medekok Karlien. Toen zij dat doorbriefte wierp ik een blik op de bak met daarin het smeersel-in-wording. Zou ik dat nog kunnen omvormen tot burgers? Dat zou wel een boel extra werk zijn, en de lunch moest over drie kwartier op tafel… Ach wat, het is Geefmaand! Ik gooide er havervlokken en nog wat extra ingredienten doorheen, en begon ballen te rollen. Ziezo, een schaal pastinaak-wittebonen-zonnebloempitburgers. Ik maakte er een sausje bij op basis van sojaroom en knoflook. “Ze zijn nog lekkerder dan de broccoliburgers!” meende de bouwende buurman.

Strooien met geluk

Ik strooide niet alleen met mandarijnen (die overigens schoon op gingen). Natuurlijk kon ik de bouwplaats niet verlaten voor ik her en der wat geluksmagneten in jaszakken en tassen had laten glijden. Ook tijdens de heenreis verspreidde ik al een boel magneten.

Meer weten over Iewan?

De website van Iewan vind je hier, en dit is de facebookpagina.

Lijkt het je leuk ook eens te komen helpen op de bouwplaats, om zo in de praktijk stroleembouw in de vingers te krijgen? Kijk dan hier naar de mogelijkheden. Gewoon eens een kijkje komen nemen? De volgende open dag vindt plaats op zaterdag 6 december.

Advertenties

9 gedachtes over “De hongerigen voeden

  1. Geweldig project. Ik heb familie die in een (gedeeltelijk) van strobalen gebouwd huis woont en dat bevalt prima begrijp ik. Wat betreft die plastic zakjes. Ik maak van oude t-shirts tasjes waar ik mijn fruit in doe aan de kraam. Ze kijken wel wat verbaasd maar vinden het dan wel prima.

    Like

  2. Ongelofelijk hoe hard het gaat met bouwen. Maar jij hebt natuurlijk ook wel supergoeie brandstof geleverd met al die lekkere gerechten. Wel een raar idee dat je volgend jaar Rotterdam gaat verlaten… Ik ga je missen!

    Like

  3. Wat een fantastisch project! Fijn dat jij voor de catering zorgt! Om hard te werken heb je ook eten nodig en laat daar nu net niet zoveel tijd voor zijn om te koken als je zo bezig bent om iets te bouwen….liefs en fijne dag nog!

    Like

  4. Leuk om te lezen hoe het gaat met zo’n project. En ik lees dat jij ook nadenkt over de 7 werken der barmhartigheid. Ik zat ze gisteren in gedachten eens na te gaan welke werken ik in deze Geefmaand had volbracht :
    De hongerigen voeden, de dorstigen laven, iets met mensen kleden, zieken verzorgen, doden begraven, gevangenen bezoeken, maar wat was nu nummer 7?.
    In ieder geval heb ik de hongerigen gevoed en dorstigen gelaafd maar ik kan nog effe wat kleding naar het Leger des Heils brengen; dan kom ik nog maar 3 werken. Volgend jaar beter. Jij hebt dan nog wat aan de gevangenen gedaan gisteren voor Amnesty,

    Like

    • Vreemdelingen herbergen! Oei ik kom niet zo heel ver. De hongerigen en dorstigen heb ik geholpen. Zieken een kaartje sturen, geldt dat ook? Die naakten kleden had ik ook makkelijk kunnen doen, er liggen thuis nog kleren die ik wilde wegbrengen maar dat lukt niet meer in november (want ben nu tot zondagavond in Nijmegen, en om nou de inhoud van mijn weekendtas te gaan uitdelen zie ik niet zo zitten). Doden begraven sla ik graag over.

      Like

      • Òh ja, de vreemdelingen herbergen, die was ik even vergeten. Maar dat heb ik deze maand wel gedaan. Doordat ik in oktober d’r Uitdaging heb gedaan bleek ik geen overtollige kleding meer te hebben. Veel plezier in Nijmegen en de groeten aan Bram.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s