Even in mijn binnenste kijken…

Hoe de 3de week verlopen is? Awel, moeilijker dan verwacht. Waar ik in het begin van geefmaand vooraf al ideetjes had is het nu meer en meer een ingeving van het moment. Maar hey, geven is geven hé. Bij nader inzien vind ik die ingevingen zelfs menselijker en beter bij me passen dan vooraf bedachte acties.

Geven op zich is niet moeilijk maar wat als mensen het niet willen!? Daar heb ik tot zeer recent nooit bij stilgestaan. Zelfs als iets gratis is wil het nog niet zeggen dat het iedereen aanspreekt hé. Oké, bij het opzetten van een weggeefactie is één persoon genoeg en betekent het doel bereikt. Als ik heel eerlijk in mijn binnenste kijk heb ik het daar wat moeilijk mee. Maakt het me enorm onzeker en dat is zó dom! Ik wil mezelf daarin trainen want ‘k vind het geen mooie kant van mezelf. En is het een schande om toe te geven dat ik blijer word van geefacties waarbij ik echt zeker weet en ervaar dat ik iemand gelukkig maak? Even in je binnenste kijken is ook geven. Waarheid geven aan jezelf en de kans om een beter mens te worden.

Hoe mijn 3de week eruit zag?  Vorige keer eindigde ik met mijn give away die ik op maandag postte op mijn blog.

Op dinsdag gaf ik de oversteekdame een hartelijke en welgemeende dank u bij het oversteken aan de schoolpoort. De vrijwilligers die er alle dagen staan verdienen een dikke pluim en dat niet alleen tijdens geefmaand.

Woensdag ging ik op school helpen met fruit schillen voor de kleutertjes.

Donderdag deed ik een effort in de kringwinkel. Een ingeving van het moment hoor. Ik kocht er iets kleins dat ik bij het buitengaan gewoon terug inleverde.

Vrijdag trakteerde ik dochter op een broodje en hielp ik een vriendin met het kiezen van een nieuwe verfkleur voor haar keuken, ook al had ik er eigenlijk de tijd niet voor.

Op zaterdag maakte ik hopelijk iemand gelukkig in Dongen waar ik vlakbij de Intertoys een zwerfboek (De zigeunermadonna van Santa Montefiore) achterliet. Toen we er na een paar uur terug voorbij wandelden was het boek in elk geval verdwenen.

Zondag bakte ik een taart en haakte ik een hart (recept voor taart en patroon hart binnenkort te lezen op mijn blog) om mee te nemen naar schoonzus.

Gisteren, maandag, nam ik een stuk taart mee voor mijn kinesiste (‘k weet dat ze graag snoept) en zette ik give away 4 online.

1 december zal ik geefmaand afsluiten door de namen bekend te maken van de winnaars van mijn give aways. Hopelijk kan ik voor het zover is deze laatste geefweek in schoonheid afmaken en nog heel veel geven.

Advertenties

3 gedachtes over “Even in mijn binnenste kijken…

  1. Geven en de ontvanger gelukkig zien is toch ook heel fijn? Dat is een deel van wat geven fijn maakt denk ik, en ik vind dat dat best mag! Je maakt die ander immers toch ook blij? Twee blije mensen, lijkt me beter dan 1 🙂 Mooie acties heb je gedaan weer hoor, deze week!

    Like

  2. Geven (en ontvangen) is nog best een kunst. Ik krijg ook wel eens dingen waarvan ik denk “hemel, wat moet ik ermee”, maar omgekeerd wil ik ook wel eens heel nobel iets geven aan een ander en zegt die botweg “nee”. Of iemand herkent het niet als gift (vind ik ook altijd zo irritant, als ik ergens veel tijd en moeite in heb gestoken en de ontvanger doet of het de normaalste zaak van de wereld is – ik wil een beetje dankbaarheid potdorie! O nee, we gingen voor “zonder een tegenprestatie te verlangen”). Maar als ik het zo lees heb je genoeg geefingevingen gehad waarbij zowel ontvanger als gever blij waren, toch?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s