Over sjaals, koffie, een lach en andere kado’s…

Hoe het komt dat ik geven makkelijker vind dan ontvangen weet ik maar ‘k ga het hier toch niet uit de doeken doen. Wat lezers wel mogen weten is hoe ik de voorbije week november geefmaand heb ingevuld.

Maandag: Over vorige maandag schreef ik al maar die dag heb ik toch nog iets fijns gegeven. Tijdens het wachten tot kleindochter gedaan heeft met turnen speel ik met broer en zusje een spelletje in de cafetaria. Vorige week nodigde ik twee kindjes (die daar wat rondhingen en zich heel duidelijk verveelden) uit om mee te spelen. Hun mama’s waren er ook blij mee.

Dinsdag: Gaf ik mezelf een kado door in te gaan op een uitnodiging van dochter. We gingen op stap met haar beste vriendin die ook haar moeder had meegevraagd. Als ik schrijf dat mijn wangen ’s avonds nog pijn deden van het lachen dan weet je meteen hoe leuk het was.

Woensdag: Ging een moeilijke worden omdat ik de hele dag thuis zou blijven. Toch kon ik die dag uiteindelijk heel wat geven.

– Een vriendin die zich inzet voor de opvang en plaatsing van poezen en honden vroeg of ik een tekst voor haar wilde schrijven over een gevonden poes met een gebroken pootje. Daar heb ik met plezier wat tijd voor gemaakt.

– Om fysieke redenen zal ik het deken (cal 2014) waaraan ik begin dit jaar begon niet kunnen afwerken. Ik besloot er een rolkraag sjaal mee te maken voor dochter. Zij had terloops laten verstaan dat ze op zoek was naar eentje die bij haar nieuwe rode winterjas zou passen. Laten de kleuren van mijn deken in wording dát nu net doen.

– Oh, en in de reacties van mijn vorige post op dit blog las ik ook dat ik met mijn schrijfsel van die dag al zeker één iemand een lach op het gezicht heb gegeven. Zij gaf mij een goed gevoel in de plaats. Fijn toch!?

Donderdag: Als de kindjes in de winkel beginnen zeuren om speelgoed of snoep vangen ze bij mij meestal bot. Donderdag niet. Kleinzoon kreeg het speelgoedje waar hij om zeurde en kreeg er nog een reep chocolade bovenop.

Vrijdag: Gaf ik mijn vriendin haar verjaardagskado en deed er een extra kleinigheid bovenop. In de namiddag trakteerde ik haar nog op koffie met gebak.

Zaterdag: Ook al waren we gehaast, toch assisteerde ik ’s morgens in de supermarkt een mevrouw die om hulp vroeg bij het uitkiezen van een lekker flesje witte wijn om iemand kado te doen. Ik riep er manlief (en zijn expertise over wijn) bij en duidde haar mijn eigen favoriete wijntjes aan.  ’s Namiddags trakteerden we onze Nederandse gasten op een lekker kopje koffie in Antwerpen en namen we hen mee naar een paar leuke plekjes in de stad.

Zondag: Haakte ik een sjaaltje voor mijn kleinste hartedief.

Vandaag: Ben ik net als vorige week te voet naar de kinesiste gewandeld en heb ik iedereen die ik tegenkwam gegroet met een knik, een lach of een goedemorgen. Oh, en ik geef weer wat weg op mijn blog.

Advertenties

4 gedachtes over “Over sjaals, koffie, een lach en andere kado’s…

  1. Ik ben eens even bij komen lezen en al je blogposts hier gelezen. Hihihi ik zie het al helemaal voor me, ik heb dat ook eens bij manlief gedaan…zonder opzetstuk zijn haren getrimd (nou ja een stukje) en toen maar met opzetstuk 3 verder gegaan ipv 6…dus jij hebt mij ook aan het lachen gekregen :). Dikke knuff!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s