Het geven benoemen voelt als klikken…

Gaandeweg de dagen dat ik bewust aan het geven ben, merk ik dat ik het totaal onbelangrijk vind of de ontvanger weet wie gegeven heeft. Voorbeeld: ik heb afgelopen dagen een sprookjesboek op ons hek in de voortuin gezet met een briefje: als je dit een leuk boek vindt, neem het dan mee en geniet ervan. Ik dacht dat ik telkens naar het raam zou lopen om te kijken wie er langsliep en wie het mee zou nemen. Maar ik was het al snel ook weer vergeten en bedacht me ’s avonds in bed pas dat ik het boekje bij het rondje met het hondje niet meer had gezien. Waar het terecht is gekomen? Geen idee. Maar vast bij iemand die het leuk vindt.

Zaterdag heb ik heerlijk mijn passie/beroep/uit de hand gelopen hobby uitgeoefend en veel mensen gratis gemasseerd tijdens de opening van de nieuwe studie van mijn vriendin. Resultaat: ontspannen en blij verraste mensen door wat een massage kan doen.

Zondag tijdens de eredienst van het Apostolisch Genootschap in Nijkerkerveen heb ik een aandeel gehad. In de wekelijkse brief van de bestuursvoorzitter zat een subthema: geven om niet dat ons in het Apostolisch Genootschap vaak wordt voorgedaan. Zonder er woorden aan vuil te maken. Ik ben daar groot gebracht en realiseer me nu, dat het geven mij zo makkelijk afgaat doordat ik onder andere dáár gezien en ervaren heb, hoe blij je er van wordt. Dit nu te benoemen en de mensen daar mijn dankbaarheid daarover te kunnen laten blijken was een kadootje voor hen, maar ook aan mezelf.

Vandaag tijdens een netwerkgesprekje ook weer als vanzelf een stukje van mijzelf en aandacht gegeven aan mijn gesprekspartner. En jullie raden het al: ik werd beloond met vriendelijke woorden, een fijn gesprek en een knuffel bij het afscheid.

Niemand van de ontvangers van het hierboven genoemde weet dat ik bewust aan het geven was en dat ik deelneem aan deze geefmaand en dat hoeft dus ook niet.
Het voelt bijna als klikken dat ik het hier nu opschrijf. Komende dagen ga ik vrolijk en  met veel plezier weer verder met geven. Liefst vanuit de anonimiteit of zonder het te benoemen.

Advertenties

3 gedachtes over “Het geven benoemen voelt als klikken…

  1. Mooi stuk! Ook mooi die realisatie dat het je van kinds af aan is meegegeven. Tja, soms zeg ik wel dat ik aan de Geefmaand meedoe, en soms hou ik me lekker stil. Ik merk dat ik de Geefmaand wel als troef inzet als mensen moeite hebben mijn gift aan te nemen, zoals een kopje thee bij een werkbespreking en een overgebleven consumptiebon bij een personeelsuitje, waarbij de ontvangers eerst weigerden. Dan zeg ik het juist wel, maar misschien doe ik daarmee juist het gebaar weer teniet…?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s